الابذکرالله تطمئن القلوب

الحیاء علی وجهین فمنه ضعف و منه قوه و إسلام و إیمان؛
حیا بر دو گونه است: یکی حیای ضعف و ناتوانی و دیگری حیای قدرت و اسلام و ایمان.

رسول اکرم(ص

الحیاء عشره أجزاء فتسعه فی النساء وواحد فی الرجال؛
حیا ده جز دارد، نه جزء آن در زنان است و یک جزء در مردان.

امام علی(ع

غایه الحیاء أن یستحیی المرء من نفسه؛
اوج حیا این است که آدمی از خودش حیا کند.

امام علی(ع):

ثلاث لا یستحیی منهن: خدمه الرجل ضیفه و قیامه عن مجلسه لأبیه و معلمه و طلب الحق و إن قل:
از سه کار حیا نباید کرد: خدمت به میهمان، از جا برخاستن در برابر پدر و آموزگار خویش و طلب حق گرچه اندک باشد.

امام علی(ع):

الحیاء من الله یمحو کثیراً من الخطایا؛
حیا از خدا بسیاری از گناهان را پاک می کند.

رسول اکرم(ص):

أما الحیاء فیتشعب منه اللین، و الرأفه، و المراقبه لله فی السر و العلانیه، و السلامه، و اجتناب الشر، و البشاشه، و السماحه، و الظفر، و حسن الثناء علی المرء فی الناس، فهذا ما أصاب العاقل باحیاء ، فطوبی لمن قبل نصیحه الله و خاف فضیحته؛
اما شاخه های حیا عبارتند از: نرمش، مهربانی، در نظر داشتن خدا در آشکار و نهان، سلامت، دوری از بدی، خوشرویی، گذشت، بخشندگی، پیروزی و خوشنامی در میان مردم، اینها فوایدی است که خردمند از حیا می برد. خوشا بحال کسی که نصیحت خدا ر ابپذیرد و از رسوایی خودش بترسد.